امروز: ۱۳۹۸/۷/۲۵
www.Bohraan.com
مدیر سایت
 
دکتر سیدمجتبی احمدی

پربیننده ترین ها

جستجو
   

سيستم كاربري
E-mail
کلمه رمز
» كلمه رمز خود را فراموش كرده ايد؟
» عضويت کاربران جديد

آمار بازدیدکنندگان سایت

آب و هوا



ارسال به دوستان  نسخه چاپی
یادداشت وارده :
 قطار بحران ها؛ دهقان فداکارم آرزوست!
آیا کسی پرسید که کوپه های قطارها چه امکاناتی برای اطفای حریق داشتند؟ آیا راه های خروج اضطراری یا لوازم لازم برای فرار از کوپه های در خطر حریق تعبیه شده اند؟ زین العابدین زینالپور فتاحی؛ نویسنده و پژوهشگر

قطار بحران ها؛ دهقان فداکارم آرزوست!

تصادم دو قطار، آتش و دود، سوختن و نالیدن، اندوه و درد، بحران و بحران! فارغ از هر آنچه که در بیان چرایی وقوع این حادثه تلخ و تاسف بار گفته شد و جدای از نتایج بررسی ها و تقصیر یا قصور یابی های آتی؛ این حادثه و حوادثی از این دست از زاویه ای دیگر نیز قابل بررسی است. بیان بحث را با این سوال آغاز کنیم که چرا تلخی حادثه ای از این دست در کشور گاه چنین وسیع و عمیق می گردد که پای سیاست و سیاسیون نیز بدان کشیده شده و به جای پرداختن به اصل قضیه و تحقیق و بررسی های فنی و کارشناسی مسائل و اختلافات سیاسی گروه های سیاسی وارد گود شده و در وسط دعوا نرخ تعیین می گردد؟ چرا ؟! به نظر می رسد علت اساسی این امر عدم توانایی مدیریت افکار عمومی مدیران محترم مرتبط با این حوادث است . مدیرانی که به علت نداشتن مهارت کافی در مدیریت افکار عمومی در وقوع حوادث و سوانح خود عامل تشدید بحران، یا تولید بحران از حوادث و سوانحی می شوند که قابلیت کنترل منطقه ای یا محلی را داشته و می شود از تبدیل آن به موضوع کشوری ممانعت کرد.

در حادثه بسیار تلخ و جگرسوز قطار که تعداد قابل توجهی از هموطنان عزیزمان را داغدار کرد نوع مصاحبه و برخورد رسانه ای مسئولین وزارت راه خود عامل تشدید روانی حادثه شده و تبدیل به بحران شد. اگر در این شرایط تیم مدیریت بحران وزارت راه درست عمل نموده و صحیح به مدیریت افکار عمومی می پرداخت این چنین جو روانی منفی علیه مجموعه خود ایجاد نمی کرد. در هر حادثه ای اولین موضوع کاستن از آلام روحی و روانی موضوع خصوصاً در بین بازماندگان از حوادث است. علی الخصوص با گسترش فضای مجازی و سرعت فوق العاده نشر اخبار و تنوع منابع خبری مردم و انتظار بالای مخاطبان برای اِعمال رفتار پخته، وزین و در شأن حادثه مهمی چون سوختن تعداد زیادی از هموطنان ؛ انتظار می رفت و شایسته آن بود که در وهله اول آرامش روانی خدشه دار شده مردم ، بویژه خانواده های داغدار حفظ و تقویت گردد. نه آنکه با بیان مطالبی چون «بیمه بودن قطار و مسافران» خشم مردم برانگیخته شده و احساسات جریحه دار شده ی مردم بیش از پیش برافروخته گردد. در این میان به درستی لزوم دریافت آموزش مهارت های مدیریت بحران به ویژه در فضای رسانه ای به شدت ضروری می نماید. حق و انصاف آن است که سیاسیون در وانفسای حوادث و سوانح این چنین به جای پرداختن به مشکلات اساسی از آب گل آلود ماهی خود را نگیرند.

نمایندگان محترم مجلس به جای طرح موضوع استیضاح فلان وزیر چرا طرحی ارائه نمی دهند که دولت را ملزم به رعایت استانداردهای لازم در حوزه ریلی کشور نمایند؟ چرا طرحی ارائه نمی دهند که نهاد های امداد رسان در کشور تقویت و مجهیز به تجهیزات روز دنیا گردند؟ چرا طرحی نمی دهند که همه قطارهای مسافربری کشور مجهز به سیستم های اطفای حریق باشند؟ آیا کسی پرسید که کوپه های قطارها چه امکاناتی برای اطفای حریق داشتند؟ آیا راه های خروج اضطراری یا لوازم لازم برای فرار از کوپه های در خطر حریق تعبیه شده اند؟ چرا مسئولان مربوطه در هر قوه و هر رده ای به جای حل مشکلات مبنایی و اساسی وسط دعوا نرخ تعیین می کنند؟ آیا وقت آن نرسیده است که به جای تسویه حساب  گروه های سیاسی به مسائل اساسی مردم رسیدگی شود؟ بحران ها دائماً تکرار می شوند و عبرت گرفته نمی شود. ای کاش مسئولان همانند دهقان فداکار، نه کت خویش ، بلکه، افکار حزب گرایانه خود را آتش می زدند و برای قطار ها و مسافران دیگر که حوادث در کمین آنها هستند چاره ای اساسی می کردند.

 

تاريخ: ۱۳۹۵/۹/۹

نظر کاربران
نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما: