امروز: ۱۳۹۶/۹/۲۶
www.Bohraan.com
پربیننده ترین ها

جستجو
   

سيستم كاربري
E-mail
کلمه رمز
» كلمه رمز خود را فراموش كرده ايد؟
» عضويت کاربران جديد

آمار بازدیدکنندگان سایت

آب و هوا



ارسال به دوستان  نسخه چاپی
به نقل ازشهروند:
 در تعامل سازمان‌ها و مردم
مرتضی سلیمی رئیس سازمان امدادونجات
بارش سنگین برف را می‌توان مخاطره‌ای طبیعی دانست که در زمستان‌های سخت در مناطق مستعد و دارای پیشینه می‌تواند مشکلاتی را سبب شود. این مشکلات در بخش‌های حمل‌ونقل، خطوط انرژی و ارتباطی و کشاورزی و دامی می‌تواند شدیدتر باشد و روال عادی امور جامعه را با اختلالاتی مواجه سازد و ناآمادگی مردم و سازمان‌های مسئول می‌تواند بر وخامت اوضاع افزوده و سبب تشدید مشکلات شود. بارش برف سنگین می‌تواند شهرها و مناطق یک کشور را از تحرک انداخته، مسافران را سرگردان کرده، فرودگاه‌ها را بسته و جریان عرضه کالاها را کُند و ارایه خدمات اورژانسی و ایمنی را با موانع جدی مواجه کند. انباشت بیش از حد برف روی ساختمان‌ها می‌تواند باعث ریزش سقف آنها شده و خطوط انتقال برق و تلفن را منهدم کند. در مناطق کشاورزی محصولات و به‌خصوص دام‌ها ممکن است در معرض تهدید جدی قرار گیرند. در مناطق کوهستانی برف سنگین منجر به شکل‌گیری و سقوط بهمن و ایجاد ویرانی و تلفات می‌شود. هزینه‌های جمع‌آوری برف‌ و جبران خسارات و اثرات وارده بر سیستم‌های تجاری و تولیدی می‌تواند اثرات اقتصادی قابل توجهی بر شهرها و مناطق داشته باشد.
بسياري از شهرهاي بزرگ جهان براي مديريت بحران‌هاي برف و شرايط خاص آب و هوايي زمستان برنامه‌هاي ويژه شرايط زمستاني تهيه و اجرا مي‌کنند. اين برنامه‌ها به منظور هماهنگي نهادهاي درگير و افزايش كارايي آنها هنگام بحران‌هاي برف تهيه مي‌شود. در اين برنامه‌ها نحوه تقسيم كار بين ادارات و سازمان‌هاي مختلف و اولويت‌بندي پاكسازي خيابان‌ها و معابر مشخص مي‌شود. همچنين منابع و امكانات موجود اعم از نيروي انساني و ماشين‌آلات مورد نياز شناسايي و دستورالعمل استفاده از آنها تهيه و تنظيم مي‌شود. برنامه‌ريزي لازم براي بكارگيري نيروهاي انساني خارج از اوقات اداري و همچنين بيشتر از ساعات قانوني صورت مي‌گيرد. از آن‌جا كه سازمان‌هاي بسيار زيادي در امر مديريت بحران‌هاي برف دخالت دارند، برنامه‌ريزي امكان مي‌دهد كه نقش و وظايف هركدام از اين نهادها به‌خوبي شناسايي و تعريف شده و امكان ارتباط و هماهنگي بين آنها تقويت و گسترش يابد.
در این‌جا شاید اشاره به آموخته‌های تحلیل شده یک تجربه در چین و یک تجربه در ایران بد نباشد. گوژن، يونگ لونگ و لي در بررسي درس‌آموخته‌هاي بحران برف در چين در ژانويه ٢٠٠٨ در بازه زماني ١٠ ژانويه تا ٩ فوريه، به اين ضعف‌ها و كاستي‌ها اشاره كرده‌اند. «پيشگيري ناكافي، سيستم جاده‌اي معيوب، خطوط انتقال نيروي نامناسب، قديمي بودن و عدم كفايت شبكه انتقال نيرو، زيرساخت‌هاي آسيب‌پذير، ناكافي بودن ذخاير انرژي، آگاهي و دانش نامناسب از وضعيت‌هاي اضطراري در ميان شهروندان و مقامات مسئول، فقدان آمادگي، بار سنگين بر راه‌آهن، پاسخگويي دولتي ناهماهنگ از بالا تا پايين، طرح پاسخگويي محدود و منفك كوته‌فكرانه، گزارش‌هاي خبري نامناسب، عدم رضايت‌بخش بودن سامانه پيش‌بيني هوا، اقدامات پاسخگويي غير موثر، عمليات ناهماهنگ، ارتباطات ضعيف با مردم، سامانه هشدار غيرموثر، سازوكارهاي ناهماهنگ براي حوادث غيرمنتظره، اطلاعات غير شفاف، بازسازي كُند خطوط نيرو و شبكه‌ها در يك مقياس وسيع، خسارت به محصولات كشاورزي و صنعتي.» همچنین حسن‌زاده درخصوص مطالعات مقایسه تطبیقی برف سنگین گیلان در ‌سال ١٣٢٨، ١٣٥٠ و ١٣٨٣ آورده است: «با وجودی که میزان بارش در دوره‌های یاد شده یکسان بوده، در ‌سال ١٣٢٨ خسارتی متوجه ساکنان نشده، به فاصله ٢٢‌سال در سال ١٣٥٠ میزان خسارت کمتر و در ٣٣‌سال بعد یعنی‌ سال ١٣٨٣ خسارت وارده بسیار سنگین برآورد شد. نتیجه مطالعات بیانگر آن بوده که دانش‌های کهن، تکنیک و روش‌های اقوام ساکن در حوزه‌های مختلف فرهنگی فراموش شده یا از بین رفته است.» حسن‌زاده آسیب‌پذیری جوامع در مقابل فجایع طبیعی را از دستاوردهای این فراموشی بیان کرد.
از ماحصل دو تحلیل فوق می‌توان در مقابل خود سه رويكرد آمادگي مردم، آمادگي سازمان‌ها و همچنين تبيین شرح وظايف سازمان‌ها براي مواجهه با بحران‌هاي برف سنگين را جهت تسهیل در امدادرسانی و پیشگیری از بحران پیش روی داشت. فرهنگ‌سازی و آماده‌سازی مردم از یکسو و اطلاع‌رسانی صحیح به ایشان از موضوعاتی است که وظیفه کلیه نهادهای امدادی و شبکه‌های اطلاع‌رسانی است. خوشبختانه جمعیت هلال‌احمر در سال‌های اخیر با اجرای طرح‌های گوناگون ازجمله خادم در این راستا قدم برداشته است. اما رویکرد به مسأله ایمنی و همچنین توجه به افزایش تاب‌آوری جامعه در برابر مخاطرات نکته‌ای است که باید بیشتر مورد توجه مردم و مسئولان برای مواجهه با خطرات در پیش گرفته شود.
سرعت عمل و آمادگی روحی و جسمی پرسنل امدادگر، پیش، هنگام و پس از حادثه همواره مورد قدردانی و شاخص بوده است. طبیعی است یک نیروی کارآزموده و باتجربه همواره می‌تواند راهگشا باشد و توجه خاصی که می‌توان در این زمینه داشت تقویت و تجهیز و سپردن امکانات متناسب به نیروهایی از این دست است. توجه هلال‌احمر و سایر نهادهای خدماتی و امدادی در این سال‌ها نیز بر همین نکته بوده است تا بتوانند از تجهیزات مناسب برخوردار بوده و انبارهای موجود آمادگی پاسخ‌دهی به بحران‌ها را داشته باشند. همچنین لزوم به‌روزرسانی تجهیزات همراه با پیچیده شدن مخاطرات و شناسایی مخاطرات ثانویه باید در دستور کار سازمان‌های امدادی قرار گیرد. اما نکته آخر که بایستی بدان توجه شود، روحیه همکاری و همیاری و تقسیم کار مناسب بین مراکز امدادرسان است. مدیریت بحران بایستی به صورت متمرکز عمل کرده و بسیار زودتر از عوامل امدادی و مخاطرات نقشه راه را ترسیم و در اختیار عوامل قرار دهد. تمرین‌های مستمر و فراسازمانی می‌تواند توان مضاعفی در خدمت‌رسانی به مردم هنگام حوادث ایجاد کند.
تاريخ: ۱۳۹۵/۱۱/۱۶

نظر کاربران
نام:
پست الکترونیکی:
نظر شما: